De singel rond de Utrechtse binnenstad was eeuwenlang een verdedigingsgracht en later een groene wandelroute. Halverwege de twintigste eeuw verdween een deel ervan onder het asfalt.
Een stad voor de auto
In de jaren zestig groeide het autoverkeer snel, en in veel steden werd ruimte gemaakt voor brede wegen. In Utrecht werd het westelijke deel van de singel, de Catharijnesingel, gedempt. Rond 1970 lag er een autoweg waar eerder water had gelegen. Tegelijk verrees het winkel- en kantorencomplex Hoog Catharijne, dat in 1973 openging en het station met de binnenstad verbond.
Weerstand en spijt
Al snel groeide de kritiek. Het karakter van de binnenstad was aangetast, en het contrast tussen de oude stad en het nieuwe complex werd als hard ervaren. In de jaren negentig werd de wens om de singel terug te brengen steeds breder gedeeld. Uiteindelijk werd besloten het water terug te brengen als onderdeel van de vernieuwing van het stationsgebied.
Het water keert terug
Na jaren van werkzaamheden in het stationsgebied stroomde in september 2020 weer water door de Catharijnesingel. Daarmee is de singel weer rond, precies zoals hij eeuwenlang was. Langs het water lopen nu wandelpaden, en boten kunnen de volledige ring rond de binnenstad varen.
Het Singelpark
De groene zone langs de hele singel wordt samen met bewoners ontwikkeld als Singelpark. Onderdelen daarvan, zoals park Paardenveld, zijn de afgelopen jaren opnieuw ingericht. Meer informatie staat op https://www.singelpark.nl/.